Archive for the ‘Porady zdrowotne’ Category

W jaki sposób zdiagnozować jaskrę?

Pojawiających się problemów ze wzrokiem w żadnym wypadku nie wolno ignorować. Mogą bowiem oznaczać poważną wadę lub początki choroby. Jedną z chorób oczu jest jaskra. W jaki sposób jednak ją zdiagnozować? Otóż przede wszystkim warto zadbać o to, aby lekarz miał możliwość podjęcia działań możliwie, jak najwcześniej. Dlatego do okulisty najlepiej udać się już wtedy, gdy zaczynamy odczuwać nawet niewielkie problemy z polem widzenia. Jaskra jest postępującym zanikiem nerwu wzrokowego. Tego typu przypadłość najczęściej spowodowana jest wysokim ciśnieniem śródgałkowym. Warto pamiętać o tym, że leczenie jaskry jest koniecznością. Nieleczony problem w konsekwencji prowadzi bowiem najczęściej do całkowitej utraty wzroku. Szczególnym zagrożeniem jest to, że jaskra często nie daje żadnych objawów. Chory nie uskarża się bowiem na ból oczu czy wyraźne osłabienie widzenia w początkowej fazie choroby. W przypadku, gdy choroba zostanie wykryta szybko operacja zwykle nie jest koniecznością. Okuliści zwykle przepisują bowiem krople. Mają one pozwolić obniżyć ciśnienie w oku. Terapię wspomaga się również specjalnymi tabletkami. Ich zadaniem jest poprawa funkcjonowania nerwu wzrokowego. W przypadku bardziej zaawansowanych objawów często zaś niezbędny okazuje się zabieg chirurgiczny. Tego rodzaju operacja jest dość ciężka, ponieważ oczy są wyjątkowo delikatnym narządem. Dlatego lepiej zadbać o to, aby leczenie podjąć wcześniej i nie dopuścić do rozwoju choroby.

Jakie testy wykonuje się przy alergii?

Najczęściej alergię rozpoznaje się na podstawie przeprowadzanych tekstów skórnych. Jednak nie wszystkie osoby borykające się z objawami uczuleń mogą zostać poddane tego typu testom. Przede wszystkim nie przeprowadza się ich u dzieci poniżej trzeciego roku życia. Także w przypadku kobiet w ciąży nie można przeprowadzić takich testów. Młodszym pacjentom lekarze najczęściej zalecają testy krwi. Takie badanie jest dość kosztowne. Dlatego jest mniej popularne niż wspomniane wcześniej testy skórne. Tego rodzaju testy najczęściej stosowane są także u osób, które borykają się z ciężką alergią. Od alergika lekarz pobiera próbkę krwi. Następnie w jej surowicy określa się poziom przeciwciał, które produkowane są przez organizm pacjenta. W tym przypadku, na podstawie jednej próbki krwi można przebadać ogromną ilość potencjalnych alergenów (ich liczba jest tutaj nieograniczona). Tego typu testy najczęściej trzeba jednak wykonać prywatnie. Kolejnym rodzajem testów alergicznych są próby prowokacyjne. Tego typu badanie wykonywane jest jednak dość rzadko. Alergolodzy tego typu próby najczęściej przewidują wtedy, gdy tradycyjne testy skórne nie dają jednoznacznych wyników. Alergen pacjent może wdychać – jest to próba donosowa. W medycynie stosowana jest także próba odoskrzelowa oraz spojówkowa. Warto zwrócić uwagę na to, że na tego rodzaju próby prowokacyjne organizmu osoby uczulonej reaguje bardzo szybko.

Jak przeprowadza się alergiczne testy skórne?

Alergia jest naprawdę uciążliwa. Boryka się z nią wiele dzieci oraz osób dorosłych. Kichanie, katar oraz pieczenie oczu po kontakcie z uczulającą substancją mogą okazać się bardzo męczące. Rozwój alergii może także mieć bardzo poważne skutki. Tego rodzaju powikłaniu mogą bowiem prowadzić nawet do pojawienia się astmy oskrzelowej. Dlatego alergii nie warto ignorować. W jaki sposób jednak ją leczyć? Otóż pierwszym krokiem terapii zawsze powinno być przeprowadzenie odpowiednich testów. Chodzi tutaj o to, aby określić alergen, czyli substancję uczulającą. Dzięki temu będziemy mogli starać się jej unikać. Na podstawie testów lekarz wybierze również odpowiedni tok leczenia i dobierze dla nas tabletki czy inne farmaceutyki (np. inhalatory). W jaki sposób jednak przeprowadza się tego typu testy? Otóż najpopularniejsze są testy skórne. Taki test wykonuje lekarz alergolog. Na skórę pacjenta kładzie kroplę alergenu. Zwykle taka kropla trafia na przedramię lub plecy. Następnie należy lekko zadrapać naskórek pod nałożoną substancją. W czasie jednej wizyty lekarskiej można sprawdzić nie więcej niż trzydzieści różnych alergenów. Wyniki takiego badania są gotowe już po około półgodzinie. Warto jednak pamiętać, że przed testami koniecznie musimy odstawić leki na alergię, które bierzemy. Tego typu testy refundowane są ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia. Możemy je także wykonać w prywatnych poradniach alergologicznych.

Kiedy zrobić testy alergiczne?

Coraz więcej osób boryka się z alergiami. Najczęściej nieprzyjemne objawy pojawiają się wiosną oraz latem. Chodzi tutaj przede wszystkim o przewlekły katar oraz zaczerwienione i łzawiące oczy. To właśnie wtedy w przyrodzie pojawiają się bowiem pyłki roślinne. Aby jednak sprawdzić na co jesteśmy uczuleni, konieczne są odpowiednie testy. Kiedy je wykonać? Otóż lekarze polecają przeprowadzanie tekstów alergicznych przede wszystkim późną jesienią oraz wczesną zimą. To wtedy właśnie następuje przerwa w cyklu wegetatywnym roślin. Dla alergika oznacza to więc, że w przyrodzie nie pojawiają się pyłki. Dzięki temu podanie owych substancji uczulających podczas testów nie stanowi zagrożenia dla zdrowia uczulonej osoby. W sezonie dodatkowa dawka uczulających pyłków mogłaby zaś skutkować bardzo silną reakcją uczuleniową. Podczas tekstów alergicznych lekarz podaje bowiem pacjentowi białko roślin, które mogą go uczulać. Owe substancje określane są mianem alergenów. Przeprowadza się kilka rodzajów tego typu testów. Chodzi tutaj o testy skórne, które są najbardziej popularne oraz testy krwi i tak zwane próby prowokacyjne. Ustalenie substancji uczulającej na długo przed sezonem pylenia jest również pomocne w leczeniu. Dzięki temu alergik może bowiem poddać się terapii szczepionką odczulającą. Dodatkowo lekarz zaleci również przyjmowanie specjalnych leków przeciwalergicznych. Łagodzą one nieprzyjemne objawy organizmu – kichanie i pieczenie oczu czy katar sienny.

Czym jest osteopenia i w jaki sposób jej zapobiegać?

Terminem osteopatia w medycynie określa się niedobór w organizmie wapnia. Wapno niezbędne jest przede wszystkim do budowy zdrowego i mocnego układu kostnego. Problem z jego niedoborami mogą mieć na przykład nastolatki, które intensywnie rosną. Budowa kości najczęściej kończy się bowiem dopiero około dwudziestego roku życia. Do tego czasu nie wolno więc dopuścić do braku wapnia, ponieważ układ kostny może nie zostać odpowiednio zbudowany. W przypadku nastolatków zwiększa się również gęstość kości, która ma bezpośredni wpływ na mocny układ kostny. Osteopatia w konsekwencji może być jedną z przyczyn zwiększonej łamliwości kości, czyli osteoporozy. Przyczyną braku wapnia mogą stać się zaburzenia hormonalne, które należy leczyć. Jednak braki owego składnika mogą także być spowodowane źle zbilansowaną dietą. Problem pojawia się w wtedy, gdy w naszym codziennym jadłospisie nie dostarczymy do organizmu odpowiedniej dawki wapnia oraz witaminy D3. Warto więc naszą dietę wzbogacić o produkty mleczne (mleko, ser biały oraz sery żółte), zielone warzywa (szpinak, brokuły, natka pietruszki). Możemy także jeść sardynki w oleju i inne ryby bogate w witaminę D. Musimy również pamiętać o tym, że wapno z naszego organizmu skutecznie wypłukuje nadmiar soli kuchennej w przyrządzanych potrawach. Przy osteopenii warto również zadbać o odpowiednią dawkę ruchu. Lekarze zalecają przede wszystkim spacery.

Na czym polega akupresura?

Akupresura wywodzi się z medycyny naturalnej krajów Dalekiego Wschodu. Powszechnie może więc kojarzyć się z działalnością znachorów czy szamanów, a nie lekarzy. Prawdą jest jednak, że ten dobroczynny masaż tak naprawdę nie ma nic wspólnego z magią – jest zwyczajną terapią, której działanie zostało potwierdzone medycznie. Warto zwrócić uwagę także na to, że ten naturalny sposób ma o wiele mniej środków ubocznych niż łykane garściami tabletki o działaniu przeciwbólowym. Na czym jednak polega owa terapia? Otóż chodzi tutaj o uciskanie odpowiednich miejsc na dłoniach, które są odpowiedzialne za poszczególne organy zewnętrzne. Aby z powodzeniem stosować akupresurę trzeba poznać umiejscowienie na dłoniach receptorów. Według medycyny Dalekiego Wschodu przez nasze ciało od głowy aż do koniuszków palców i rąk i stóp biegną specjalne kanały, przez które przepływa energia życiowa (w medycynie chińskiej określana mianem chi). W przypadku zakłóceń takiego przepływu pojawiają się problemy z różnymi narządami wewnętrznymi. Mogą także pojawić się różne schorzenia. Uciskanie odpowiednich receptorów na dłoniach układ wegetatywny przesyła sygnał do mózgu. Chory organ zostaje wtedy ukrwiony. Dzięki temu dociera tutaj więcej tlenu i szybciej usuwane są z organizmu substancje dla niego szkodliwe. To zaś skutkuje złagodzeniem odczuwanego bólu. Na przykład dzięki uciskaniu palców oraz krawędzi dłoni można szybko zmniejszyć w ten sposób ból odczuwany w obrębie kręgosłupa.

Kiedy zdecydować się na zabieg usuwania migdałków

U dzieci do pięciu – sześciu lat najczęściej dochodzi do przerostu migdałka gardłowego. Starsze dzieci mają zaś problem z migdałkami podniebiennymi. Z tego typu problemami najlepiej zgłosić się do laryngologa. Oceni on problem i zdecyduje o dalszych krokach postępowania. Obecnie zabiegi chirurgiczne usunięcia migdałków wykonuje się dość rzadko. Jednak w niektórych przypadkach operacja może okazać się koniecznością. Kiedy więc lekarze decydują się na zabieg? Otóż w przypadku przerostu migdałka gardłowego operacja bywa konieczna przede wszystkim wtedy, gdy dziecko niemal przez cały rok ma problemy z całkowitą niedrożnością nosa. Często laryngolodzy zalecają również zabieg wtedy, gdy maluch boryka się z nawracającymi zapaleniami uszu (mogą one bowiem skutkować nawet trwałą wadą słuchu). Usunięcie migdałka gardłowego bywa również koniecznością w przypadku, gdy dochodzi do zaburzeń w rozwoju dziecka spowodowanych przerostem migdałków. Migdałki podniebienne usuwa się zaś przede wszystkim wtedy, gdy dziecko dopadają często nawracające anginy (około sześć – osiem razy do roku) czy angina powikłana ropniem około migdałowym. Zwykle lekarze zalecają także usunięcie migdałków w przypadku, gdy anginy wiążą się z powikłaniami stawowymi lub kardiologicznymi. Czasem laryngolodzy usuwają także migdałki wtedy, gdy stwierdzają u małego pacjenta kilka różnych objawów towarzyszących przerostowi migdałka (chrapanie, kłopoty z oddechem przez nos i przełykiem).

Czy warto usuwać dziecku migdałki?

Przyczyną częstych infekcji u dzieci mogą być powiększone migdałki. Zwykle dzieci borykające się z tym problemem oddychają przez usta nawet wtedy, gdy przechodzi im przeziębienie. Co zrobić w takiej sytuacji? Zdecydować się na operację? A może lepiej jednak nie usuwać migdałków? Otóż warto wiedzieć, że to właśnie one chronią gardło dziecka przed rozwojem infekcji. Migdałki są również naturalną barierą ochronną dla nosa oraz zatok. Powiększają się one wtedy, gdy walczą z wnikającymi do organizmu zarazkami. W takich wypadkach jeszcze kilkanaście lat temu usuwano je operacyjnie. Lekarze takie zabiegi zalecali bardzo często. Obecnie od operacji migdałków jednak medycyna zaczyna powoli odchodzić. Tego typu zabiegi stały się ostatecznością. Z reguły przeprowadza się więc je jedynie wtedy, gdy migdałki są bardzo powiększone i naprawdę przeszkadzają dziecku na przykład swobodnie oddychać. Współczesna medycyna udowodniła bowiem, że nawet powiększone migdałki walczą z zarazkami i chronią gardło oraz zatoki przed dalszym rozwojem infekcji. Coraz częściej laryngolodzy zamiast zabiegów usunięcia migdałków polecają rodzicom dzieci szczepionki wzmacniające system immunologiczny, a co za tym idzie zwiększające odporność organizmu malucha. W jaki sposób jednak zauważyć problem przerośniętych migdałków u dziecka? Otóż częstym objawem jest chrapliwy głos, oddychanie prze usta oraz nawracający katar.

Pierwsza pomoc podczas różnych urazów

Drobne urazy przytrafiają się każdemu z nas. Szczególnie narażone są na nie jednak dzieci, które podczas zabawy często zapominają o zachowaniu odpowiednich środków ostrożności. Każda mama powinna więc być przygotowana na radzenie sobie z tego typu sytuacjami. Warto jednak poznać zdanie lekarzy i nie stosować bezmyślnie domowych sposobów, które nie zawsze przyniosą ulgę czy okażą się pomocne. W przypadku skaleczeń należy koniecznie przemyć ranę wodą utlenioną. Krwawiące miejsce należy przez około dziesięć minut lekko uciskać i przyłożyć do niego jałową gazę. W żadnym wypadku nie wolno zaś ran odkażać spirytusem czy przykładać do nich waty. W przypadku, gdy krwawienie nie ustępuje, koniecznością jest wizyta u lekarza. W przypadku oparzeń również trzeba zachować odpowiednie środki zapobiegawcze. Chodzi tutaj o to, aby oparzone miejsce trzymać przez kilka minut pod bieżącą wodą (około 10 minut). Warto także podać dziecku środek przeciwbólowy z dodatkiem paracetamolu. Rozległe oparzenia wymagają zaś wizyty na ostrym dyżurze. W przypadku oparzeń nie wolno zaś przykładać do skóry opatrunków namoczonych w zsiadłym mleku czy oliwie. Nie wolno również przebijać pęcherzy, które pojawią się na skórze. Odpowiednie środki ostrożności należy również podjąć podczas krwotoku z nosa. W takim przypadku, najlepiej delikatnie wydmuchać nos w chusteczkę. Warto również nachylić tułów dziecka do przodu i uciskać delikatnie skrzydełka nosa, a na kark położyć chłodny okład. W żadnym wypadku nie można zaś odchylać głowy do tyłu, ponieważ krew zacznie spływać do gardła i może to spowodować wymioty.

Jak sobie radzić z zapaleniem spojówek?

Zapalenie spojówek najczęściej jest spowodowane przez bakterie. Przyczyną dolegliwości mogą jednak być również pyłki roślin (unoszące się w powietrzu przede wszystkim wiosną) oraz ostre słońce. Przy zapaleniu spojówek pieką nas powieki. Są one także podrażnione i zaczerwienione. Zapalenie wymaga pomocy okulisty. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że piekące powieki nie zawsze oznaczają zapalenie spojówek. Takie objawy często pojawiają się bowiem także w przypadku różnych podrażnień. Dlatego przez kilka dni warto przemywać powieki solą fizjologiczną. W aptekach dostępne są specjalne krople do oczu z dodatkiem tego właśnie składnika. Takie krople złagodzą podrażnienie i pieczenie spojówek. Ulgę mogą przynieść również tak zwane sztuczne łzy, które nawilżą powieki. Gdy jednak objawy przedłużają się kilka dni, warto udać się do okulisty. Wizyta u tego akurat specjalisty nie wymaga skierowania od lekarza rodzinnego. W przypadku zapalenia spowodowanego przez wirusy lub bakterie zwykle pojawia się charakterystyczna wydzielina w kącikach powieki oraz uczucie, że pod powiekami utkwiło nam jakieś ziarenko. Okulista przepisze nam krople o działaniu antybakteryjnym oraz leki łagodzące przekrwienie i ból powiek. Może także kazać nam stosować maść z antybiotykiem. Nieco inne środki lekarz zapisze zaś wtedy, gdy podłożem zapalenia spojówek jest alergia. Przy zapaleniu spojówek warto także na jakiś czas zrezygnować ze szkieł kontaktowych oraz makijażu oczu.